Apeldoorn by night

Sessie 4 (Jan 3 - 10, 2012)

Sessie 4 – Chapter Einde

IRL datum: 9 Augustus 2013
IG datum: 3 – 10 Januari 2012
Aanwezig: Harm-Jan (GM), Iris (Ollivandra), Noor (Syeira), Eelco (Nicolas)
Geschreven door: Ollivandra Veenstra (Iris)

Nog éven wat te nommen

Door al mijn harde werk, maar vooral de consequenties daarvan, werd ik bijna elke avond wakker met een lichte honger. Na ons gegoogle wilden Nicolas en Syeira er een rustig avondje van maken en slapen, maar ik wilde graag eerst nog wat bloed scoren zodat ik mezelf verder beter kon maken over de nacht. Syeira had geen honger en wilde niet mee, beetje flauw, ik probeerde haar nog te overtuigen. Dus het was alleen ik en Nick.

We besloten naar het bedrijventerrein te gaan omdat Nicolas zei dat daar altijd nog wel wat open is, een bedrijf ofzo, leek me een goed plan.

De Pool

We kwamen langs een benzinestation die al dicht was, maar op de parkeerplaats stonden nog wel wat auto’s en ook vrachtwagens. Nicolas koos er een met een pools kenteken en ik sloop naar de andere kant van de cabine, en Nicolas klopte op het raam. Ik hoorde iets over Douane, hij moest er natuurlijk weer een mooi verhaal van maken. Helaas bleef mijn kant van de cabine dicht toen die van hem open ging. Ik hoorde Nicolas en de Pool wat praten, zo goed en kwaad als het ging met het gebrekkige Nederlands van die Pool in ieder geval, en toen stapte de Pool uit en hoorde ik ze naar de achterkant van de vrachtwagen lopen.

Ik volgde ze naar de achterkant van de vrachtwagen, waar ik verborgen bleef terwijl ik de Pool door bleef horen ‘praten’ (verstond er niet echt wat van). Nicolas wist hem de achterkant van de vrachtwagen in te lokken, en zo gauw ze binnen waren was het duidelijk dat ik kon binnenkomen. Ik probeerde de man vast te pakken zodat ik hem kon bijten, maar hij was verrassend sterk en wist me weg te duwen.

Nicolas was er ook nog en deed iets met de man waardoor hij stil bleef staan, maar dan ook echt stil bleef staan. Ben benieuwd of hij dat ook zo makkelijk met kindred kan. We overlegden hoeveel we zouden drinken maar volgens Nicolas konden we best de man leegdrinken, hij zou het daarna wel oplossen. Aangezien ik best hongerig was ging ik daarmee akkoord en samen dronken we hem leeg. Niet alsof iemand zo’n Pool zou missen ofzo.

Loot!

We onderzochten de vrachtwagencabine, ik zocht iets waarvan het aannemelijk zou zijn dat de Pool het zou jatten waardoor we alleen z’n lichaam hoefden te laten verdwijnen en niet alles. Nicolas kwam natuurlijk met wilde ideeën over het opblazen van het benzinestation, maar aangezien ik nog langer met deze stad wilde doen besloten we daar tegen.

We vonden wat geld (niet zo heel veel, maar voor een Pool eigenlijk nog redelijk wat), wat kleine rommel en dan de jackpot… Een doos met zakjes ongesneden drugs die volgens Nicolas zo’n 8000 euro waard zou zijn. Nicolas hield het in bewaring, maar uiteraard zouden we de boel nog verdelen.

Howoooooo!

Aangezien we het laten-we-het-benzine-station-opblazen idee opzij hadden gezet besloot Nicolas de vrachtwagen naar een verlaten plekje te rijden en het lijk te verbranden. Geen idee dat ’ie überhaupt een vrachtwagen kon rijden, maar blijkbaar. We kwamen aan op een verlaten plek ergens in het Noorden van Apeldoorn. Zo gauw ik uit wilde stappen zag ik schaduwen om me heen, op niet al te grote afstand, maar ik wist niet wat het precies waren – mensen, wezens of wat anders. Nicolas maakte een wolvenhuil en daar kwam antwoord op, dus daar was mijn antwoord.

Ik wilde eigenlijk zo gauw mogelijk dat lijk dumpen zodat de wolven wat te vreten hadden en wij van ons lijk af waren, maar de wolven kwamen erg snel dichterbij ineens dus daar was geen tijd voor. Er kwam ineens een wolf de cabine in gecrasht op het moment dat de vrachtwagen afsloeg, toen Nicolas hem weg wilde rijden. Kut. Het leek wel een hondsdolle weerwolf, ik had nog nooit zo’n agressieve weerwolf gezien. Ik had niet veel tijd om ’m te bekijken, want voor ik het wist viel het me aan en lag ik door de halve vrachtwagen. Ik probeerde de wolf weg te duwen maar kon de kracht gewoon niet meer opbrengen om iets te doen. Nicolas spoot de wolf in zijn ogen met ruitewisservloeistof, wat beter leek te helpen, en kon toen gelukkig de vrachtwagen weer starten.

De wolven sprongen op de vrachtwagen toen die wegreed. Nicolas maakte flink vaart dus ik deed gauw m’n riem om, en remde toen ineens, waardoor de wolven voor ons langs vlogen. Hij overreed ze en ik wist eigenlijk niet hoe ik het in hemelsnaam had overleefd. Ik voelde mijn bewustzijn wegzakken door alle wonden terwijl Nicolas Syeira begon te bellen…

Kater van een week

De week erna heb ik alleen binnen gezeten om beter te worden en verzorgden Syeira en Nicolas me. Het festival van de maan komt steeds dichterbij en eigenlijk weet ik nog steeds niet wat ik nou aanmoet. Het enige wat ik heb bereikt is het verslaan van de brujah-kampioen (ja, en die wolven, maar daar hebben we geen enkel bewijs van). Het is in ieder geval wel fijn dat Syeira kledingsmaak heeft zodat ze voor me kon gaan shoppen op donderdagavond. Er zijn niet veel kindred die je de winkels in kan sturen en die iets goeds voor je meebrengen wat daadwerkelijk nog in de mode is.

(En nu is het denk ik Dinsdag, 10 Januari, week later?)

Volgende sessie: 6 September, i.v.m. niet kunnen van de helft van de party over 2 weken. :C

Comments

Mews

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.