Apeldoorn by night

Sessie 26
In welke we een groot deel van de groep voor altijd moeten missen

De coterie is aangekomen bij de praktijk van Dr. Smit. Eenmaal daar, zijn Ollie en Danique’s character ineens spoorloos verdwenen. Eigenlijk is dit niemand opgevallen, maar ze hebben dus niets meegekregen van deze afschuwelijke gebeurtenissen.
Marlous wil heel graag meer Dementation leren, en dr. Smit besluit dat dit een goed idee is. Na haar een beetje om de tuin te leiden (rondjes te laten rennen, boeken op de kop te laten lezen) vindt hij dat het tijd is voor het echte werk. Hij maakt haar met zijn eigen Dementation powers knettergek en dan wordt het tijd om te gaan slapen in de kelder van de praktijk.
Helaas heeft zowel Roxy als dr. Smit er niet bij stilgestaan dat een knettergekke vampier ook een gevaarlijke vampier is. Ze hebben er dus ook niet aan gedacht om eventuele wapens ofzo van Marlous af te pakken. Als Marlous wakker wordt om 22.30uur, is ze nog steeds helemaal gek en ziet je allemaal beestjes in haar kist. Ze bedenkt zich geen moment en pakt haar aansteker en deodorant, en begint verwoed met haar zelfgemaakte vlammenwerper in het rond te schieten. Als haar eigen kist goed in de fik staat, ziet ze dat de andere twee kisten (waar dr. Smit en Roxy in liggen) ook allemaal beestjes hebben! Deze beestjes moeten ook dood! Dus ook deze twee kisten gaan in vlammen op. Gelukkig worden dr. Smit en Roxy allebei eventjes kort wakker, maar lang genoeg om buiten hun kisten en buiten gevaar te gaan liggen.
Uiteraard gaat van de drie brandende kisten het brandalarm af. Hier komt Olga, de assistente van dr. Smit, direct op af met een brandblusser. Maar wat heeft ze een pech! Toen dr. Smit daarstraks wakker werd van het vuur, is hij bij de kelderdeur gaan liggen! Nu wil ze er voorzichtig langslopen, maar dr. Smit wordt wakker en kan zichzelf niet beheersen! Hij rukt haar been van haar lichaam af! De kisten blijven banden op de betonnen vloer en de arme assistente sterft jammerlijk terwijl dr. Smit zijn teddybeer vervangt voor Olga’s been. Inmiddels is Marlous naar boven gevlucht en leest ze verder in het boek dat ze van dr. Smit moet lezen.
Van het brandalarm komt natuurlijk ook de politie aan. Als deze de ravage zien die er in de kelder is aangericht, bedenken ze zich geen moment, doen de deur weer achter zich dicht, en halen de specialisten erbij. Deze (het zijn er vier) weten staken door de harten van dr. Smit en Roxy te slaan, maar ze hadden Marlous niet gevonden. Deze maakt hier handig gebruik van door te helpen de agenten te verslaan. Één is knettergek gemaakt door de dokter, en een ander heeft zijn complete schoudergewricht er af liggen met dank aan de klauwen van Roxy. Een derde wordt ook opgereten, ditmaal door de klauwen van Marlous. Ook de vierde mocht uiteindelijk zijn ledematen bij elkaar zoeken. Ondertussen ging het niet helemaal goed, want Roxy mist tijdens één van haar uithalen de agent, en raakt dr. Smit. Hij is niet op slag dood, maar hij is er niet ver meer vanaf, want zijn ingewanden zijn niet langer in zijn lichaam, maar er buiten. Marlous besluit om haar cotery met rust te laten tot ze daadwerkelijk wakker worden (dat duurt nu nog ongeveer een kwartiertje). Door alle gedoe heeft dr. Smit inmiddels een hele hoop schade opgelopen en ook Roxy is niet helemaal schadevrij. Daarom laat Marlous de knettergekke agent bij de rest in de kelder zitten (na eerst de wapens e.d. te hebben afgepakt), zodat haar vrienden wat te eten hebben als ze wakker worden. Marlous kruipt weer onder het bureau van de dokter en blijft daar zo lang mogelijk zitten.
Om twaalf uur worden dr. Smit en Roxy daadwerkelijk wakker. Ze drinken wat ze kunnen uit de overledenen en de gekke agent, en dan besluit dr. Smit om te gaan kijken of de kust veilig is. Dat had hij beter niet kunnen doen! Hij steekt zijn hoofd voorzichtig boven de keldertrap uit en voor hij doorheeft wat er gebeurt, liggen al zijn hersenen op de grond en tegen de muren. Er druipt zelfs wat van het plafond af!

Dit was het einde van onze geliefde dokter Smit.

Roxy bedenkt zich dat het niet veilig is om naar boven te gaan en maakt met haar klauwen een gat in de kelderbodem, waar ze vervolgens één wordt met de aarde die er onder zit. Na een uur of wat komen er agenten heel voorzichtig kijken en ontdekken dat er niemand in de kelder is. Ze trekken zich uit het gebouw terug en wachten buiten met elkaar. Er loopt nog wel een patrouille rond het gebouw. Wanneer ze denkt dat het veilig is, komt ze weer naar boven en ontmoet daar Marlous, die nog altijd onder het bureau zat. Ze overleggen even kort en besluiten niet samen te vertrekken, want Roxy wil zo snel mogelijk weg, maar Marlous wil nog pillen uit de praktijk van de dokter meenemen. Ze spreken af om elkaar bij de Malkavians te ontmoeten. Roxy ontsnapt via de achterkant, moet onderweg nog een patrouillerende agent omleggen, maar komt veilig bij de Malks aan. Marlous slaagt er in om met haar klauwen het pillenkastje te openen en haalt deze volledig leeg. Met een volle tas met pillen, vlucht ze over de daken weg naar de Malkavians.
Roxy is het eerst aangekomen bij de Malks en vertelt ze wat er gebeurt is. Ze vertelt ook dat de dood van hun clan-lid, dr. Smit, aan Marlous te wijten valt. Als Marlous iets later aankomt, kan ze haar eigen leven en dat van Roxy “kopen” met de pillen van dr. Smit. Wel moeten ze direct het pand verlaten en ze zijn ook niet langer welkom hier.
Eenmaal buiten wordt Roxy kwaad op Marous. Ze vindt dat de gehele situatie aan Marlous te wijten valt. Terwijl Roxy tegen Marlous tekeer gaat, ziet Marlous allemaal beestjes op Roxy lopen! iiieeuuw!! Die moeten dood! Dus Marlous pakt weer haar aansteker en deodorantbus en wil Roxy aanvallen, maar Roxy laat dit niet zomaar gebeuren. Terwijl Roxy naar de deodorantbus grijpt, probeert Marlous het toch aan te steken, en dan gaat het mis. De vlam slaat naar binnen in de bus en deze ontploft in de handen van Marlous. Op dat moment knapt er iets bij Roxy. Dat domme wijf ook altijd! Nu is het genoeg geweest! En Roxy vermoordt Marlous, voor ze het doorheeft. Ook drinkt Roxy haar verder leeg, zodat ze een beter begrip krijgt van de power Protean (ze krijgt een extra punt hierin).
Ook Marlous is nu overleden.

Zo zijn we in één sessie, twee leden voorgoed kwijtgeraakt.

View
Sessie 25

Sessie 23 + 24 recap

Agent 48 slijmt bij de Toreador, geeft de Nosferatu geld, en belooft de mensen in Arnhem dat wij Apeldoorn weer gaan redden. We gaan naar Apeldoorn, waar we bij een parkeerplaats langs de snelweg een heleboel ellende veroorzaken: We vermoorden daar alle mensen, roepen 2 agenten op die we ook vermoorden zodat Marlous en Agent 48 ook politiekleding hebben.

We gaan lopend verder naar Apeldoorn, waar we op een voetbalclub de Malkavians tegenkomen. Olli verraadt Agent 48 bij de malks wanneer hij bij ze begint te slijmen, omdat ze al een paar keer eerder coterie-leden dit soort spelletjes heeft zien spelen en het niet nog een keer wil laten gebeuren.

Agent 48 krijgt dementia met een heleboel nare aandoeningen (o.a. hysteria, multiple personality disorder, bullimia, OCD) en Olli gebruikt presence 3 om hem onder controle te krijgen. Ze jatten fietsen en gaan naar de kelder van Leana terug zodat ze hem daar op kunnen sluiten.

Sessie 25 – 2 januari 2015
Aanwezig: HJ, Noor, Iris, Eelco, Dominique, Danique

In de boekwinkel komt een nieuw persoon binnen. De ghoul van Leana komt de coterie waarschuwen dat er een kindred in de winkel is. We maken kennis met haar, (Danique’s character – naam opzoeken), die zegt dat ze een Toreador is die in opdracht van de Toreador polshoogte komt nemen in Apeldoorn en een klusje heeft.

We binden Agent 48 vast vanwege zijn ‘probleempjes’ (hij is klein meisje Anna en brompot opa geweest intussen) en gaan dan slapen in de kelder van Leana’s boekwinkel.

De volgende ochtend zijn Olli en (Danique’s character) vroeger op dan de rest. Olli intimideert (Danique’s character) om haar te vertellen waarom ze hier echt is, ze laat een doosje zien en zegt dat ze dit aan de prinses moet geven onder het Loo, maar ze weet niet wat er in het doosje zit. Ze doet dit omdat ze bij iemand in het krijt stond.

Wanneer de rest wakker is maken we Agent 48 los. Hij wordt wakker als zichzelf en gaat op zoek naar zijn guns die Roxy veilig had gesteld. Dan wordt hij weer een nieuwe persoonlijkheid, iemand met complottheorieën die bang voor ons is. Olli houdt hem in bedwang en Roxy en Marlous schoppen hem in de hoop dat hij weer een andere persoonlijkheid wordt, maar Marlous schopt hem keihard kapot, en dat was het einde van weer een mannelijk coterie-lid… (Danique’s character) was intussen op pad gegaan om met haar eigen zaakjes bezig te gaan maar zij en Olli wisselen telefoonnr’s uit.

Leana gaat dan een laptop jatten maar wordt door de politie gesnapt. Ze wordt gevangen genomen, maar wordt weer losgelaten omdat het ze duidelijk is dat ze superdom is en ze gaan haar volgen. Marlous belt Olli en Roxy en zegt dat ze gevolgd wordt, denkt ze. Ze spreken af bij de malks. Olli schrijft (Danique’s) telefoonnummer en Ninna’s telefoonnummer op en gooit dan haar telefoon weg onderweg naar de malks, voor het geval ze getraceerd worden.

Bij de malks vragen ze de malkavians om hulp. Een Dr. Stefan Schmidt helpt hen en maakt de politieagent die Marlous volgde gek. Daarna draagt de malk elder Dr Schmidt op om met de coterie mee te gaan en de coterie gaat onderweg naar zijn praktijk.

View
Sessie 22 (Jan 24 t/m 27, 2012)

IRL datum: 23 november 2014
IG datum: 24 t/m 27 januari 2012
Aanwezig: Harm-Jan (GM), Iris (Ollivandra), Noor (Leana, later Marlous), Eelco (Jeremy, later Agent 48), Dominique (Roxy)
Geschreven door: Ollivandra (Iris)
N.b.: Er zijn geen adventurelogs van een aantal sessies, sessienummer 22 is een gok/schatting.

Korte recap vorige sessies

Samen met Leana en Jeremy hadden we het plan gemaakt om de SGP-leider van Apeldoorn mij te laten ontvoeren naar zijn kelder, ervoor te zorgen dat Ninna erover zou horen zodat ze me kwam redden, waarna we haar dan kapot zouden maken met een verborgen knokploeg als ze zou arriveren. Lisa zou al meehelpen aan ons plan.

We kregen ook een nieuw coterielid, Roxy, een gangrel die zo ongeveer half kat is.

Helaas ging het allemaal wat anders dan gepland. Jeremy faalde compleet, wat natuurlijk voor mij, Roxy en Leana wel heel amusant was maar verder ook erg frustrerend. We zouden het een andere keer weer proberen.

Jeremy gaat los

Leana ging intussen wat andere dingen doen bij haar thuis, en Jeremy, Roxy en ik waren naar mijn huis gegaan. Jeremy had het erover dat hij iets met Wyrm-weerwolven ging doen dus ik besloot om hem te volgen. Gewoon, omdat ik nieuwsgierig was. Niet omdat ik hun bloed wilde ofzo.

Hij ging eerst naar het ziekenhuis, maar daar had hij geen succes. Daarna ging hij naar de kerk.

Aangezien er binnen toch geen weerwolven waren en er geen nut was om Jeremy er achter te laten komen dat ik hem volgde besloot ik buiten te wachten.

Na een tijdje wachten kwam ineens de hele inhoud van de kerk naar buiten gestroomd terwijl ze iets riepen over Ninna. Ik kon alleen maar raden wat Jeremy had gedaan, maar het was niet erg moeilijk om een goede gok te doen.

Jeremy stond met Grandpappy te praten, die duidelijk erg boos was. Jeremy had de groep blijkbaar aangezet tot haar naar Ninna, gezegd dat ze een Eagles supporter was en dat ze haar in Deventer moesten gaan vinden. En nu had hij nog verdere plannen met wyrm-weerwolven. Dát was waarom ik hem gevolgd was, maar nu besloot ik om toch maar even Leana hierover te bellen. Haar hersenen zouden vast goed van pas komen ten behoeve van een oplossing, hoopte ik.

Hij heeft wát gedaan?

Leana zei dat we naar het elysium moesten gaan om in ieder geval een alibi voor onszelf te maken. Dat leek me, gezien wat er met R en Syeira was gebeurd, geen slecht plan…

Ik en Roxy kwamen naar het elysium, waar we met Leana direct door naar de Prins gingen. We legden de Prins uit wat Jeremy aan het doen was. Hij was begrijpelijk erg boos – blijkbaar zat er meer achter die soma dan we dachten; de mensen werden voorbereid tot worden van moordenaars, dus Jeremy’s plan was wat dodelijker dan we dachten – en gaf ons uiteindelijk een briefje met adres en boodschap voor Grandpappy bij de kerk.

Onderweg naar het adres op het briefje las Leana het briefje, waarop stond dat de kerk eraan ging.

We gingen naar het adres toe, waar we een paar dozen springstof kregen. Met moeite kregen we Roxy de auto in om het vast te houden, en voor het eerst was ik blij dat Leana héél voorzichtig rijdt…

We kwamen gelukkig heelhuids bij de kerk aan, waar we het briefje aan Grandpappy gaven en hem wat troostende woorden toespraken. Het was een ongemakkelijke situatie, maar hij begreep wat er moest gebeuren en zei dat hij Jeremy, als hij hem te pakken kreeg, kapot zou maken (wat begrijpelijk was).

Weer een Brujah Elder weg…

We besloten in de goed verborgen kelder van Leana de rest af te wachten met zijn drieën.

(Wat we niet weten: Jeremy stuurt ook de wyrm-weerwolven naar Deventer, naar wijkcentrum de Zanderij, alsook de gewone weerwolven met de boodschap dat de wyrm-aanhangers daar zijn en ze ze kapot gaan maken. Hij belt zijn ghoul om er nog wat vampierjagers op uit te sturen. Daarna vraagt hij hulp aan de Ravnos om zich schaars te maken. Zij verbergen hem voor geld, maar hij belt zijn ghoul op, die hij ontslaat omdat hij de vampierjagers nooit had geregeld, en wordt getraceerd via zijn telefoon. Hij wordt opgepakt en geeft toe dat hij vampier is en wordt informant bij de politie. Ninna is niet gedood, maar de Bishop wel, waardoor Ninna nu de nieuwe Sabbat-leider in Deventer is.)

Radiocontact

Later hoorden we op de radio dat er in Deventer veel chaos is, iets met wilde dieren (dat zullen die weerwolven wel zijn…), en de groep kerk-gangers die het stadion van de Eagles hadden bezet en riepen dat ene Ninna dood moest.

Ook waren alle leden van de Orde van de Roos opgepakt (en gingen later dood in hun cel vanwege de zonsopgang) in verband met de explosie van de kerk. Alleen de Prins was nog niet opgepakt.

Er werd een avondklok op 11 uur ingesteld en er was veel leger en politie in Apeldoorn.

Leana gaf het op en besloot in torpor te gaan en voorlopig niet terug te komen. Roxy en ik bleven nog in de kelder zitten.

De ontsnapping

Roxy ging monitoren wanneer de politiewagens langs kwamen elke avond, omdat we uit Apeldoorn weg wilden. Ze kwamen elk uur, dus toen er weer een langskwam rond 1 uur ’s nachts hadden we Roxy op straat gelegd en ik er wuivend en schreeuwend bij.

De politiemensen kwamen al gauw kijken en knielden bij Roxy neer. Ik sloeg het hoofd van degene bij haar rug eraf terwijl zij haar tanden in het been van de ander zette. Ik sloeg ook zijn hoofd eraf. Het voelde rot, maar we deden wat we moesten doen. We konden ze niet in leven laten. We dronken tot we vol waren, pakten hun badges, wapens en kleding, dumpten de lichamen en reden in de politieauto weg.

We kwamen gemakkelijk langs alle wegblokkeringen in de politieauto, gelukkig, en Roxy wist toevallig dat Arnhem ook Camarilla territorium was en nog aan het domein van onze Prins toebehoorde. Ze wist dat we bij het Luxor theater in Arnhem moesten zijn.

Nieuwe coterie

Mijn zijn tweeën werden we daar binnen gelaten. Daniëlle Gillespie, de Toreador Elder, groette ons. Lucia Gillespie (de Tremere Elder, of de helft ervan in ieder geval…) was er ook.

Er was geen spoor van de Prins; hij was spoorloos verdwenen.

Toen ik rondkeek of er nog andere Brujah waren zag ik Theo en Leo. Ik groette ze, en ze stelden me voor aan John the Sigilite. Het was duidelijk te zijn dat hij niet was zoals andere Brujah; hij droeg een net pak, zag er naast afgetraind ook rijk uit. Voor het eerst ontmoette ik een Brujah die wat meer in mijn categorie viel.

Roxy was intussen in gesprek met twee andere figuren; een gast die zichzelf erg serieus nam, en een dom uitziend emo meisje.

Toen ik naar hen terugliep stelden ze zich voor als Agent 48, een Assamite – iets waar ik me niet erg comfortabel bij voelde – en Marlous. Ik vergat te vragen van welke clan ze eigenlijk was.

We werden toen ter plekke als coterie gedubd, en ik wilde dat ik een betere keuze had gemaakt met welke personen ik was gaan staan.

Het viel me op dat om me heen allerlei personen naar me aan het wijzen waren. Terwijl Roxy en Marlous een aantal afluisterden stapte ik gewoon op de dichtstbijzijnde af, ging dichtbij hem staan en vroeg hem boos waarom ze naar me aan het wijzen waren. Omdat we politiekleding aan hadden, zei hij, maar ik wist dat hij loog.

Toen ik terugliep naar mijn coterie begon Marlous te vragen of het waar was, van Ninna enzo. Dus daar waren ze over aan het smoezelen. Ze zei ook dat Ninna nu leider van de Sabbat was in Deventer… Ik wist niet zo goed wat ik ervan moest vinden. Ik was benieuwd wat Ninna er zelf van dacht; het was tenslotte iemand van mijn coterie die haar daar gebracht had, maar wat had het haar gekost? Aan de andere kant, zou ze daar echt wat om geven? Ik wist niet of ze, als ze het wist, er blij om zou zijn of niet. Ik zou er waarschijnlijk ook niet achter komen.

Agent 48 – ja, zo heet hij echt, hij weigerde een normale naam te geven dus is nu ‘Ouwe’ of ‘Jan’ aangezien dat laatste op zijn kaartje stond – kreeg telefoon dat hij iemand moest vermoorden. We gingen naar buiten om dit verder te bespreken, omdat hij onze hulp wel kon gebruiken.

Terwijl we aan het praten waren liep er een echtpaar wat angstig en haastig langs ons heen. Agent 48 ging achter ze aan en kwam alleen terug. Het was niet moeilijk te raden wat hij met ze had gedaan. Ik vond het dom. Iets met de masquerade enzo; het was momenteel al moeilijk genoeg, en beter als we in ieder geval nog een beetje undercover probeerden te blijven.

We gingen, in de politieauto – die ik het liefste ergens wilde achterlaten of het water in rijden of verbranden ofzo, maar de rest vond dat we hem nog een keer moesten gebruiken in ieder geval – naar het adres van Agent 48 en verborgen ons in de bosjes bij het huis. Het was een oud politiecommissaris die het zwijgen op moest worden gelegd.

Er kwam een politieagent langs die ergens over struikelde en toen verder liep. Marlous leek hem te gaan volgen, maar ik bleef bij Agent 48. Ik wilde dit het liefst zo snel mogelijk achter de rug hebben, aangezien we ook nog een slaapplek voor de nacht moesten vinden, andere kleding, en een betere auto…

(einde sessie)

View
Sessie 17 + 18 (Jan 20, 2012)

IRL datum: 13 juni 2014 + 27 Juni 2014
IG datum: 20 + 21 januari 2012
Aanwezig: Harm-Jan (GM), Iris (Ollivandra), Noor (Syeira, later Leana), Eelco ( R, later Jeremy)
Geschreven door: Sessie 17: Iris – Sessie 18: Iris (Ollivandra)

Sessie 17 – Nancy’s dood
(door Iris)

Terwijl R, Syeira en Nancy in de auto door Apeldoorn reden kwam er een pizzakoerier van San Remo naast de auto rijden. Net toen Syeira wilde stoppen pakte hij een geweer en schoot door het achterraam heen, waar Nancy zat.

Het was duidelijk dat Nancy het niet zou overleven, gezien er weinig van haar gezicht over was, dus Syeira greep gelijk haar kans en slorpte de overblijfselen van haar coterie-member op.

Ze wisten te achterhalen dat degene die dit gedaan had waarschijnlijk iemand die ‘Het Zwaard’ heette was (sorry als dit fout is, weet niet meer precies).

Sessie 17 – R’s plan + MDMA

Gelukkig had R een plan. Hij nam het lijk mee naar pizzeria San Remo, waar hij inbrak. Hij reeg Nancy’s lichaam op de kebabspies. Hij tekende een briefje waarop hij een zwaard tekende als waarschuwing voor Het Zwaard.

Ik weet even niet meer wat er nog meer is gebeurd die sessie en of ik nog wat gedaan heb… Volgens mij waren we ook nog naar de Ravnos gegaan om de Elder te vertellen over Nancy.

Oh ja, Olli heeft ook nog pure MDMA genomen via een gast in de parkenbuurt die ze het spul hadden gegeven, waar ze R om had gevraagd en zijn gaan halen bij Bob op het marktplein. En is uiteindelijk thuis beland.

Sessie 18 – Massa-slachting in Coterie
(weer door Olli)

Ik werd wakker in mijn mooie nieuwe huis. Alles voelde grijs aan, gewoon bluh en pijnlijk en stom, nadat alles gisteren nog fijn was. Ik deed de TV aan om te kijken of er wat op het nieuws was. Er was nieuws van een terroristische aanslag bij de San Remo pizzeria. Dat klonk niet goed, en het laatste wat ik op deze brakke ochtend nodig had. Ik belde gelijk Syeira, die niet opnam. Ik belde R. Ook al niets.

Eerst ging ik naar het appartement van Syeira. De deur was opengebroken. Binnen zag ik geen sporen van een gevecht. Ik besloot naar het Elysium te gaan om te kijken of ze daar waren (in wat voor staat dan ook).

Bij het Elysium aangekomen stond er een ghoul buiten die wat moeilijk deed. Hij maakte wat grapjes over Syeira, waardoor ik een onheilspellend gevoel kreeg. Toen ik het Elysium binnenkwam zag ik ze daar hangen, hun lichamen.

Hun lichamen, want hun hoofden waren niet meer dan een bloederige vlek…

Sessie 18 – Nieuwe coterie

Ik ging naar de Prins toe, me al te bewust van het feit dat het mijn coterie was, en er dus mogelijke repercussies waren, ook al was ik er niet bij toen dit gebeurde. De Prins had me gelukkig laten volgen toen ik naar nieuw huis op zoek was en vroeg me in het vervolg mijn nieuwe adres door te geven. Gelukkig had ik dat niet gedaan…

Hij zei ook dat ik een nieuwe coterie kreeg, had blijkbaar al wat geregeld, en gaf me een kaartje van een boekwinkel. Ik hield het kort en vertrok naar de boekwinkel.

Bij de boekwinkel aangekomen deed ik de deur open. Overal boeken. Bijna claustrofobisch veel ervan. Er stond een man in de winkel, die al gauw doorhad dat ik naar zijn dochter op zoek was.

En daar zat ze dan. In een stoffig boek over electronica gedoken, met jampotbril, frutselig haar en een mantelpakje dat ofwel heel stoffig ofwel heel vaal was. Ik wist niet welke erger zou zijn.

Ze stelde zich voor als Leana.

In haar “auto” (een oud blik waarvan het me verbaasde dat het nog reed) gingen we richting mijn huis. Het duurde heel erg lang voor we er waren. Heel. Erg. Lang.

Daar aangekomen kregen we een woordwisseling omdat ze vond dat ik niet respectvol genoeg was, ofzo. Niet mijn schuld dat ze elke keer nerdige dingen zei waardoor ik het niet kon laten opmerkingen te maken, en een auto heeft die als oud schroot nog meer waard is. Uiteindelijk mepte ik haar op haar bek omdat ze grof was, in de hoop haar iets te leren.

De buurman kwam net naar buiten met zijn hond toen Leana die hond besprong en leegzoog. Shit.

Gelukkig bleek de buurman Jeremy, mijn andere nieuwe coterie-lid. Hij leek niet erg aangedaan door de dood van zijn hond. Hij bleek wel een vrouw te hebben. En politicus te zijn, te zien aan de vele flyers en posters rondom het huis.

Sessie 18 – De kroeg

We gingen naar een of ander gaar kroegje omdat Jeremy en Leana honger hadden. Ik mocht in Jeremy’s coole bak rijden. Ik realiseerde me terwijl ik erin reed hoe erg ik het miste, al die dure auto’s van papa. Jeremy gaf een rondje in de kroeg. Leana had al vrij gauw veel jongens om zich heen hangen omdat ze haar bier gelijk weer uitkotste, wat genoeg zei over het niveau van de kroeg, en ging helemaal los.

Jeremy probeerde intussen een vrouw te versieren (of haar stem te winnen in de gemeenteraadsverkiezingen, ik weet het niet zeker…), maar was vergeten zijn trouwring af te doen. Leana’s opmerkingen richting hem hielpen ’m ook niet erg veel.

Ik zag een gast op de dansvloer die eruit zag alsof ’ie het gigantisch naar zijn zin had. Ik vroeg me af of dit het spul was dat Ninna me had gegeven en besloot het te proberen. Hoewel ik me wel bijzonder voelde – energiek en scherp – was dit ook niet het gevoel dat ik zocht.

Volgende sessie: 11 Juli 2014

View
Sessie 15 (Jan 19, 2012)

IRL datum: 21 maart 2014
IG datum: 19 januari 2012
Aanwezig: Harm-Jan (GM), Iris (Ollivandra), Noor (Syeira), Eelco ( R ), Danique (Nancy)
Geschreven door: Ollivandra Veenstra (Iris)

Another addition to the coterie

Syeira’s elder texted her to come over, so we got in the car – with R in the back, of course – and drove to her elder. Syeira went in first, so me and R waited there, probably looking really awkward and out of place together. Luckily it didn’t take more than 5 or so minutes before Syeira introduced us to another Ravnos who was new in town.

She introduced herself as Nancy. She looked more like a Ventrue, all business-like, but then again, when not in a state of being pissed off it’s not like I’m ye stereotype Brujah. She said she was part of clan Ravnos. Her employer sent her here. She worked in real estate, or so she claimed, anyway. I said it was wondrous that she’d be sent here, of all places, because I didn’t think that it was a great time to buy a house right now, with the stuff going on between Apeldoorn and Deventer.

We headed back to Syeira’s place where we’d be able to talk more freely between the four of us. Nancy’d stay with Syeira for a while to come. Syeira reminded me to find my own place, but as I’d just told Nancy, it wasn’t really a great time to buy a house. And renting, well, most houses I’d like to live in didn’t really come with an option to rent.

Back to revenge plans

We told Nancy most of what we’d told R before, plus some extra because she was new to the area. We explained about the princess, her history, the armour she wears and some other stuff, told her what the prince was called, and some other stuff. We also told her we had two running revenge affairs, and that my sire Lisa had offered to help us with mine when she got back in 5 days. Except we had to come up with a plan ourselves. Syeira’s revenge plan on Dana (which I really didn’t mind participating in either, because I had my own bones to pick with her) could wait a little more than mine with Ninna.

I told them we’d gone to the boarding school in Ommen together and that that’s where we met and fell in love. It might be a good place to lure her, because it’d sure come off more genuine than “oh hello, I know this place in Apeldoorn we could meet to make up…” We just needed to figure out what kind of territory Ommen was on, and of course what to do next. I knew I couldn’t take her alone.

R came with the idea to drug her in some way. I remembered the stuff she gave me the first time I visited her in Terwolde. Didn’t remember much of that night, and she gave it to me. Man, that stuff was good… Thinking about it, I really hoped we’d go with this plan. It would probably be better if I didn’t have any of it, but maybe I’d have just a little sip. Surely that wouldn’t hurt. We now needed to flesh out in what way to give what drug to her, and what we’d do with her next. And then, of course, all the other things such as who we’d bring, what roles they’d play, and who & what we might anticipate Ninna to bring…

Volgende sessie: Vrijdag 4 april

View
sessie 14 (Jan 19, 2012)

IRL datum: 21 februari 2014
IG datum: 19 januari 2012
Aanwezig: Harm-Jan (GM), Iris (Ollivandra), Noor (Syeira), Eelco ( R )
Geschreven door: Ollivandra Veenstra (Iris)

Threw a coin into a beggar’s cup

Me and Syeira both got up at 11 so that we had some time to go shopping in the city centre. We rushed there and got some nice clothes. I tossed some coins at a beggar. Syeira stopped because he was making music or something. I tried to pull her along when he got kinda scary and went all ‘frieeends’ at us, but then he showed us a piece of paper. Ugh, he was terribly smelly, too; luckily Syeira took the piece of paper.

It had our faces on it and said ‘your new friends’. Yick. No, please. He started explaining about himself, his name R, said Sneakers was his sire. I asked him if he knew computers. He said he didn’t, but he knew something from his education on MAVO level and they’d taught him some of the occult. Hard to control a gigglesnort. I asked how long ago it’d been. 12 years. Wondered what sort of school he’d gone to that they didn’t even have computers to teach him shit with.

Syeira told me to be nice. I was trying, but apparently not hard enough.

The fucker presented me my wallet, which didn’t really help with the whole liking-thing. Great, now I’m paired up with two thieves! (Well, okay, Syeira hasn’t stolen anything from me, but her clan sure’s got sticky fingers) Well, I suppose it’s better than him being completely skill-less. He doesn’t have any money, either. Gives what he steals to his contacts for information.

At least he seems a lot more docile than Nic, which is good. Although… The way he carries himself, all bent forward and whatnot, it makes me want to give him a swift kick in the butt and tell him that if he’s going to be a useless bum, he should at least take some pride in that choice… Or whatever. He didn’t want to talk about his past, or how he’d gotten to live on the street. But he seemed happy this way.

You don’t talk about…

We went to a coffeeshop not far from there where we found R and went out back. It didn’t take long before my clothes smelled like weed, and unfortunately that meant all of my shopping was ruined until it was washed, too.

There were two guys there. R invited them over to our table. He introduced us with fake names. I noticed they were eyeing me and Syeira. One of them, a big bulky guy, had blood all over his knuckles and some dark splotch of blood on his right hand. I realised that they were evil-ass werewolves in disguise, so of course when R asked if we were ‘thirsty’ I immediately answered that none of us were thirsty in the least. The second guy looked like he was family of the first, though he looked a lot less bloodthirsty and a lot more docile. They said their names were Sjonnie (the thin guy) and Karel (the tall guy) and they were from De— uhh, Enschede.

Syeira asked about the mark on Karel’s hand. I asked if I could see it. The guy said they’d been partying, and that they came around this city once a month to party. When I saw the mark I instantly knew that it was the fight club (or whatever it’s called; we don’t talk about it, so goodness knows what its name is) symbol. But why would some evil werewolves be part of it? Didn’t make sense in the least.

They said that they knew Grandpappie. Guess it was a soma kind of party. At least it made me know that he was in the fight club organisation too. I asked them some questions. If they let Sjonnie in even though he didn’t fight? He had other uses. Dunno what that meant, but when I looked him over again I realised that ‘Sjonnie’ was really a lady. Then I knew what it (probably) meant.

Fancy-ass rich people

When they were gone, I said they were evil-ass werewolves out to get us! But it turned out that they were humans, or ghouls, or whatever. That… sort of made more sense.

I explained that the symbol was from the thing-we-don’t-talk-about, since Syeira hadn’t connected the dots yet. R had taken the bulky guy’s wallet – good for him, already more useful than Nic! – and it had pictures of the guy with a picture-perfect family (of course, things are never what they seem like — I must be on a hundred of those kind of pictures throughout ten family photo albums; what a joke those were), cards of the The Hague lawfirm he owned…

Yup, didn’t surprise me much that he sought his thrill here. It surprised R, though. He said that the guy had ‘derailed’. Nope. I said the guy’d just go back to being Mr Joe Perfect tomorrow, and Syeira agreed (even though I doubt she knows shit about rich people). Rich people just need their thrills, because pretending to be perfect is exhausting, I can tell you. I’ve been there, after all. Interesting stuff.

Ninna

Syeira brought up Ninna. She suggested the only way we could bring her down was probably to lure her to our terrain. I didn’t think she’d take the bait; she wasn’t that stupid, she’d know.

But I did have another plan. We just had to sort out what territory Ommen (and more specifically, the international boarding school we went to) was on, and if it was neutral, we could meet there. She’d know I was genuine, putting myself in a more vulnerable position. If not there, I’d have to try and win her trust back by genuinely going alone to the cabin or somewhere else neutral, but I wasn’t sure if that’d work. Wasn’t sure if she’d be able to see that it was just me, how I was, and that punching someone didn’t always mean I hated them (hey, I didn’t hate Nic, and I punched him plenty of times). She should know that.

Even if it’d be a lie, of course.

But half of my time in this world I’ve spent being conditioned to smile and wave and put careful pecks on peoples’ cheeks — ever so careful not to actually touch them with my lips to silently underline the casual, meaningless relations these people had to me — and more of that shit. I could pretend to love her, especially because — even if it makes me pissed off to think of this — thinking about her still strikes a chord.

Well, we’d just have to see. This new guy might come in handy somewhere down the line.

Volgende sessie: Vrijdag 7 Maart

View
Sessie 13 (Jan 17-18, 2012)

IRL datum: 7 februari 2014
IG datum: 17 januari 2012
Aanwezig: Harm-Jan (GM), Iris (Ollivandra), Noor (Syeira), Eelco (Nicolas)
Geschreven door: Ollivandra Veenstra (Iris)

Tricking a ghost

Nicolas said he wanted to ask the big mean ghost for help. He said that he’d start the ritual to banish him from the house and stop at the last moment, telling the ghost he’d finish the ritual unless the ghost promised to help him beat the little kids he was about to face. Seemed tricky to me, knowing what that ghost could do, and what’s to say he’d honour his agreement? I didn’t quite thinking trusting some tortured evil-ass ghost was the best idea, but I’d help.

We went to the Nosferatu after, to pick up my phone.

The phone

We picked up my phone, and Anton said that the phone number was hard to trace. They’d traced it through various countries, most of which made sense in the bigger scheme of things, and it did trace back to Deventer. It traced back to a company, but it was on a list of companies that was hard to get to.

He also admitted that his loyalties didn’t allow him to look up what company it was (or something like that; he couldn’t do it for us.), which I thought to be suspicious.

Visiting the Prince

We went home after that, since it was late. The next evening, Syeira’d gotten a letter from the Prince. He asked Nicolas to visit him, and he asked the rest of the coterie to come along as witnesses. Didn’t take us long to guess what Nic needed seeing for.

We tried to get something out of this, if we’d not make Nic look bad. He seemed to almost give in at first, and offered to let me make him look bad in public because of what I’d said about leadership the other day. Whatever. I liked Syeira’s suggestion much better: That he wasn’t allowed to act like a dick to us anymore if we’d save his butt here. Better, she suggested that every time he acted like a dick, we could cut off his dick and feed it to him.

Nicolas thought long about it, and I really thought he’d do it, but he said no. He said we’d just have to be honest. Well, I suppose if you think you’re the greatest guy in the world, you wouldn’t mind anyone being honest about you.

There’s a time for flowering things up & a time for honesty

We went straight to the Prince’s office when we got to the elysium. He said that he couldn’t have a clanless kindred running around, and asked for an explanation. Nic gave his, and Syeira’s was quite nice. I guess in the end, Nic knew this’d happen, and that’s why he didn’t make any agreements.

He asked me, then. I frowned. I hesitated. But I needed to tell the truth. No flowering things up to make them look better. I said I thought that he thought he knew what he was doing and that he thought he was doing the right thing, but that 90% of the time, he didn’t have a clue. Ignorance.

The Prince asked Nic what he should do now. What Nic thought he should do. Nic started about the undercover thing again, and the Prince accepted it. Syeira would be his contact person (just as well; with me, our contact moments’d probably end up in discussions of half an hour, after which we’d realise we hadn’t actually shared the important information yet). It was a weird thought, Nic gone, just me and Syeira left.

Hallelujah

The Prince told me I should meet the new Brujah elder, too. He was at the elysium. Wasn’t hard to miss him when we walked out of the Prince’s office and into the elysium. Tall black guy who came on over to greet us and give us ‘soma’; drugs to keep the masses under control. He looked like he’d had a good deal of it. Kept going on about praising stuff and the greatness of soma.

When I asked if he had some sort of basis, he gave me a flyer of a church, which also doubled as – surprise – a hospital and such. Handpicked by the Prince himself, I wondered, or does the Order of the Rose run so much deeper than I thought?

Well, whatever. He went off with Theo & Leo, and me and Syeira were left behind at the elysium. Chatted some with Elessar (well, mostly Syeira, who seems really fond of him). It hadn’t been that busy a night, but with Nic gone, it took some time getting used to not being dragged left & right.

Volgende sessie: Vrijdag 21 februari

View
Sessie 12 (Jan 17, 2012)

Sessie 12

IRL datum: 24 Januari 2014
IG datum: 17 januari 2012
Aanwezig: Harm-Jan (GM), Iris (Ollivandra), Noor (Syeira), Eelco (Nicolas)
Geschreven door: Ollivandra Veenstra (Iris)

Tough learner

One of the first unfortunate things I found out about Nic when he came to is that he’s a tough learner. Didn’t really seem to think any different about himself, or his role in the coterie and in life. Maybe we should’ve poured some of our blood in there, but what difference would it’ve made? I’m not sure if lovepuppy Nic would’ve been any better than Nicolarse. Maybe worse.

When I told him about the brujah elder position he instantly asked if it was nothing for me. Typical. He things he can pull my strings, that’s why he wants me to be elder. For him, certainly not for me.

Nic went on about how this was all part of his plans, of course, and how he’d gotten blood from Arie (the Ravnos elder), but also from Dana and the Toreador elder. Interesting, of course, but not sure if it was interesting enough to warrant the rearrangement of, amongst others, his face.

Schemin’

I shared with Nic that Lisa’d said she would help us with our plan if we came up with a good one, regarding Ninna. Nic, of course, had some brilliant ones: Like him going over there and saying he was hated by the camarilla and that he’d defect to the sabbat, or some crazy stuff like that. It seemed crazy at first, but I figured that if Ninna still cared, maybe I’d be able to come up with something along the lines of ‘he needs a place to go’; but I’m not sure she’d fall for that as a getting-back-together-thing. Even if she’d believe it – well, it sort of is true, anyway – she might think I only wanted her back to help Nic.

Another idea was for me to go to Deventer and be smoochy with him to make her jealous, and make her want to take him from me. But who’d buy that? It’d probably make more sense to do that with Syeira… But I wasn’t sure what’d happen from thereon, I mean, beside getting Ninna’s attention. There was a chance Syeira could go undercover, but also a chance that Syeira and me would be found in thirty separate pieces, if at all.

We decided to share the plans with Arie, the Ravnos elder, and check what he thought about it, and about helping us out.

Information plaza

Since it turned out Syeira had the information about Elessar and the werewolves (his sister’s one), we decided to pop by the Nosferatu first. I wanted to know about that bet on my life, anyway, if it was cleared by now or not; I mean, Rogier and his bunch of fake Brujah hadn’t seemed that big a threat to me, personally… Even though I’d stayed clear of them. Turned out that was the cause though; still, was good to know.

Couldn’t figure out what Anton thought of the information regarding the werewolves. Syeira even had a name. We asked if he could check out who sent a message on my phone, and he took my phone to have it checked out. Gave us a spare two hours that we could fill with visiting the Ravnos. Needless to say, Nic was a pompous arse at the Nozzies. Still thinks he’s got some respect. I realised then that that would probably never change.

The Ravnos & the challenge

We visited the Ravnos and spoke to Arie in private. We explained our thoughts about confronting Ninna, explained how we got where we were. He was surprised when I said that I’d picked up Ninna was the Bishop’s favourite pet, he said that he thought someone else lead the project Genesis, a woman. Sounded like a link between the Bishop and Ninna.

I held my tongue a little, let Syeira do the talking, because she’d asked me to. She needed to shut Nic up first, of course, even though she’d asked him, too.

We explained our plans. The Ravnos suggested going to the Toreador for help, which was a little annoying considering the fact that Nic’d begged us to go there about fifteen times up until now. Fair enough.

Arie seemed to know all about what happened to Nic. When Nic asked him about it, he showed showed us a flyer. It had Nic on it, and his kids, and said to place bets for who’d win between the two — bets arranged by the Nosferatu. Nic couldn’t see it, sadly, but he guessed correctly that it was about his children. He’d see them two days from now, that’s when a fight’d take place.

Fight club

Arie explained that we couldn’t tell anyone he had showed us this and told us this, because the organisation only sent this to individuals who’d proven themselves and the rules were like those in the movie Fight Club. You don’t talk about it, especially not with outsiders.

I was curious how one would prove themselves for this. Nic asked about symbols on the flyer and when we explained them to him he said that I’d already proven myself. Arie confirmed this and said that I could contact him if I wanted to go there sometime. Then we headed off.

Manipulating a frightened little ghost, really?

On our way back to the Nosferatu, Nic asked to stop at the house with the ghosts in it. He’d never fixed that. Annabel showed up, and Nic promised to help her chase away the scary red man if she’d help him get through the challenge with his kids. She agreed to this.

(and then we continue on our way to the nosferatu, where we are now)

Volgende sessie: Vrijdag 7 februari

View
Sessie 11 (Jan 16 - 17)

Sessie 11

IRL datum: 27 december 2013
IG datum: 16 + 17 januari 2012
Aanwezig: Harm-Jan (GM), Iris (Ollivandra), Noor (Syeira), Eelco (Nicolas)
Geschreven door: Ollivandra Veenstra (Iris)

Pyjama party

Nicolas stayed at the chantry, and he was going to look some more stuff up today. Me and Syeira stayed at her place. I’ve been delaying getting a home of my own, because with this war that’s being waged, doesn’t seem like a great time to buy property. Seems like a good idea to keep the ties short to the people I actually somewhat trust anyway, though.

Would’ve loved to look up some stuff on the internet, but we don’t have a new computer yet. Syeira phoned Dana while I considered what to do. I didn’t feel overly safe going out for a stroll on the street alone right now, though, so asking the Nosferatu who’d sent me the hatemail would have to wait.

Socialising are hard

I decided to go down to the elysium. Syeira dropped me off there while she went to see Dana. Don’t know why she bothers with that bitch.

When I entered the elysium I saw Lisa and Malk elder Sebastiaan having a discussion. Lisa said that Sebastiaan’d be crazy to go through with it and stay here. I felt hideously awkward approaching them after my failure to capture Lisa’s interest the other day, but walked up to them anyway.

It turned out Lisa was leaving Apeldoorn for a week to report to some sort of justicar headquarters they have. I asked if she knew anything about my parents, and that Ninna had said she’d seen my parents several years ago. I stayed casual, didn’t show that I cared. Lisa said they’d gone into witness protection 3 or so years back — I wondered if it was because of Ninna, or if Ninna’d found out where they were after — but she didn’t remember the exact reason. Something did happen, and she told me to speak to the Prince about it. He’d know more.

I decided to just breach the subject on Ninna while we were already somewhat on the subject. Last time I tried to hint that taking her out might work, and Lisa just laughed and joked about it. I told Lisa that I knew Ninna still cared about me, and that we wanted to find a way to hurt her using that. Lisa seemed to feel something for this plan. She said that we should come up with a plan and tell her about it, and she’d help us. I was relieved. Of all the kindred in Apeldoorn, she was one of the few I still trusted to be a true camarilla.

Lisa said that she thought I should take more leadership in my coterie, because people thought Nicolas was in charge. I shrugged. Said me and Syeira knew the truth. He’s not in charge. And if people think he is, well, at least they’d pummel him up for the shit he does. I figured it wouldn’t be long before Nic’d dig his own grave anyway, and everyone’d see what a cock-up he is. Lisa seemed to sort-of half-agree with me; she said that it was true that it could be good to have a scapegoat. Not entirely sure I’d want to be put down for all the shit Nic does anyway; standing here chatting with Sebastiaan standing next to us was enough proof of that considering what Nic’d done to his second in command.

She also mentioned that they were getting Brujah out of hiding now that Rogier and his were gone. Would be about seven, I think she said, in total. She mentioned they were looking for a new Elder. Didn’t appeal to me instantly — well, of course the thought of the position did, but I couldn’t help but wonder if I’d even be ready. I suppose I’ll have to figure out who else is around. If they seem more, or less, competent. If I’d stand a chance at all. I looked at Theo and Leo. Heh. We’d have to see what the rest were like.

Nic’s in trouble… big surprise.

Syeira entered the elysium and joined us. I’d asked Lisa what she thought of the princess running around and if she knew why the princess was so important to Apeldoorn. Lisa shrugged, said she didn’t know much about it, but that we’d be able to find more about it in history books about the city. She also suggested we’d look into Grimaldi information. Texted Nic about it.

I don’t remember how we got to the subject, but we were discussing Nicolas. I think Sebastiaan said something about it. Sounded like a threat to revenge. That he’d made a deal with the Gangrel, about Nicolas, and about his running amock kids. Syeira diplomatically asked him to cut Nicolas some slack, and that she knew he was a dumbass. Sebastiaan grinned. He said he was cutting him slack by telling us about it now.

Syeira went off to phone Nicolas about this (and he decided he’d go look for the Gangrel elder, instead of think of ways to survive). Then we said good-bye to Lisa and Sebastiaan. Lisa was leaving tomorrow, and she’d be back in a week, so we had some time to come up with a good plan regarding Ninna.

Gift-wrapped revenge

Me and Syeira went to her home. The doorbell rang. We opened the door; there was a wooden crate standing there. Someone ran away, but we didn’t see who or what it was. We took a peek in the crate; a golden vase with blood in it. So we decided to take it inside, since at least it wasn’t some sort of bomb.

Inside the crate it said ‘Nicolas’. We looked at the blood. Sniffed it. Smelled like, well, blood. I took a kitchen glove and reached into it, since it looked as though something was in the vase. I took out a beating heart. Oh, joy. It had hieroglyphs in it. I put it back. Syeira texted Nic.

Another package arrived. Same story. Except this time it was a tongue. Yugh. I decided to phone Nicolas, but he didn’t answer. Typical. I left a pissed off voicemail message.

Two more packages arrived, with eyeballs in them. Syeira was beginning to get impatient now too and phoned him as well. We got a message under the door to pick up a package at an address. We decided we might as well go there, since Nicolas wasn’t back yet and wasn’t answering his messages anyway, so we got in the car.

The package was huge. No wonder they refused to drop it off at Syeira’s doorstep. We put it in the car and took a peek inside. …. Lovely. A body. In the place of the heart there was something else. I was beginning to connect the dots, but decided it’d be best to go home first and figure this out over there. I carried the box up to Syeira’s apartment and once inside we could finally put it somewhere and look into it further (even though the thought of doing so was very unappealing).

I started off by taking the picture from the heart. Ah… So that’s where his cock went. There was a picture of what looked to be his “kids” chomping away on it. Okay, it was kind of funny. I kept it. For if he’d ever be somewhat “alive” again, or as a keepsake.

Arts & Crafts

I didn’t have a clue how we’d go about putting him together again. I figured putting in the heart first was the best idea. Syeira said we shouldn’t put the heart in, but first gather lots and lots of blood. I considered giving him my own… But what’d be the point? He was annoying enough without being in love with me anyway. Seemed that Syeira felt the same.

I suggested the blood bank, because on the news we’d seen that all the blood banks and hospitals had been taken over by the Order of the Rose. Syeira phoned her elder Arie about it, to ask him how to go about getting blood there. Arie said he’d help us to the right amount of blood and deliver it the next night, but in return he’d want a major boon from Nicolas. Well, he was collecting those, anyway, so it was an easy ‘yes’ to give.

The next night Arie showed up with the promised blood. We didn’t exchange many words — didn’t know him that well, anyway — took the blood inside, and started to fix Nic up. Syeira seemed to know just what to do. Poor the blood in at the heart, then start putting him together. He looked ugly when it was done — stitches everywhere, some bumps where they weren’t before, and holes in places that had bumps before — but he opened his eyes and he was back, just like that.

I showed him the picture of his cock being chomped away. But he said he couldn’t see anything… Such a shame. Me and Syeira laughed at him a lot. Nicolas said that what had been done to him was some kind of egyptian ritual (or something like that), to punish those that had seen and/or said too much. Also used for rapists or murderers or something like that. He said he’d tried to rip the Alice in Wonderland book out of his elder’s hands to try and get her to change into her alter ego. So smart. Guess he forgot she wasn’t just a frail little girl, but a Tremere and therefore a mage, too. He said it had to be because of the seeing-and-hearing part, but I reckoned it had a big deal to do with the whole rapist-and-murderer part, on account of his elder and the Malk elder’s second-in-command.

We yelled at Nic for taking away our source of information. Nic said that he’d just go back to the chantry with no problems. Me and Syeira laughed a lot at all of his stupid shit, but I think that we both felt like crying, too. The chantry’s books were an important source of information, and one we wouldn’t be getting back anytime soon…

Volgende sessie: Zaterdag 11 januari (time TBD)

View
Sessie 10 (Jan 15, 2012)

Sessie 10

IRL datum: 13 december 2013
IG datum: 15 januari 2012
Aanwezig: Harm-Jan (GM), Iris (Ollivandra), Noor (Syeira), Eelco (Nicolas)
Geschreven door: Ollivandra Veenstra (Iris)

Yuck

I woke up to Syeira trying to help armless Nic into his clothes. It wasn’t a pretty sight. Didn’t help with the whole getting out of the coffin thing. I looked at my phone. Wanted to know if Ninna’d sent anything. I don’t even know why I thought she might’ve. All I found was hatemail. Someone saying they’d get me for hurting their daughter. I thought of the two monstrous ghoulthings last night and shuddered a little. Luckily Nic and Syeira were too busy with their own little dance to notice anyway.

Revenge

I shared my thoughts about revenge with Syeira and Nicolas. Nic had forgotten all about inciting vengeful feelings, absorbed into his own reality as always. I told them that maybe we could use Ninna to get to that Bishop, because Anton had said that she was his ‘favourite pet’.

I’d expected Syeira to hit the breaks, to grab my arms and shake me, to tell me ‘no’ about a hundred times in various tones — ranging from angrily forbidding to panicked squeaky — to tell me to just get over it and forget her, and focus on our local problems… I’d expected her to do any or all of those things, but I didn’t expect her to say she thought it was a great plan.

I said that we should get someone in on it. Someone strong, who’d be able to hold her down some way. Syeira said Ninna still had feelings for me. My heart wrenched, but my resolve remained. They considered asking the Prince. I wasn’t sure. Still don’t trust the SOB, but then again, I don’t really trust anyone further than I can throw ‘em right now beyond the coterie. Considering how far I can throw most, that’s probably still a bit of a stretch.

Order of the Rose & stuff

We watched the news. Stuff was burned in Deventer; industrial stuff, so I figured that’s what Lisa meant when she said they’d hurt their resources. Probably weapons or something. There was an advertisement of the Order of the Rose on the TV. It creeped the hell out of me. Something about building towards a perfect world didn’t seem right to me. I’d finally grown to accept that maybe the masquerade wasn’t so bad (because I’ll admit, taking my rightful place above all these weak sucker humans seemed like a pretty good plan at first, but not if it involves barbed wire), and then the Prince himself seems to be advertising to create some sort of super society, army, or whatnot. I have no idea what to think about it.

Syeira and Nic didn’t seem half as twitchy about it as me — or maybe they were just good at hiding it — so we decided to head on out to the elysium. We decided not to ask the Prince just yet, though, or at least do some research before asking anyone at all. Nic’d head to the Chantry to see what he could find there, and me and Syeira went down to the elysium.

Wait… What?

Syeira had her daily chit-chat with Elessar when we came in, and then asked him where we could find archives. We went straight there, looking if we could find stuff about the Lasombra.

Syeira found an archive about Ninna pretty quickly. It was strange reading about her like this, but it was even stranger when my name was in the file. They knew. Somehow I’d never really thought that was a possibility. Running aground in Amersfoort and getting a lift from the **** that got me in the forest in the first place was all a coincidence. Maybe Lisa was following me for a longer time and was waiting for the right time; I always thought it was just a coincidence.

There were pictures of me as a child. It was really weird seeing those. It felt so far away from me, my mortal life, even though it was beginning to play a bigger and bigger part in my life. I felt betrayed by Lisa, just as I’d gotten over the grudge I’d held all these years that she had taken me away from Ninna. It turned out that instead of my saviour, she was just another person using me as a pawn in their mindgames. Her name was on the file. I told Syeira about it, that it was my sire working on this. Good thing she was around, made me feel less like punching things.

Lisa was around. Even after what I’d just found out, I figured at least it meant she could help us with our plans. I sure as hell can throw her further than the Prince, and at least I figured that a justicar was a pretty hardy camarilla. And that’s what I needed right now.

Lisa introduced the two guys she was with, two bulky, bouldery guys called Theo and Leo. More Brujah.

I asked Lisa why she’d never told me about Ninna. She said she wanted to see if I was smart enough to figure out by myself. More games. Well, I was. Smart enough. Queue awkward silence. I asked why the Toreador weren’t helping yesterday, to attack the Sabbat. Ninna shrugged and said they just weren’t. Syeira said, “They’re a part of the camarilla, aren’t they?” but that didn’t really give much of a reply either. Lisa knew how this works. Information doesn’t come for free.

So she said something about how the Sabbat wanted a perfect place, and how there were still people in Apeldoorn who believed that place’d come too. I thought we’d just weeded out most of the baddies… “Shows what you know,” the bitch said.

I was beginning to feel more like punching something, and since we were at the elysium, I decided not to argue too much. I did feel let down, because I’d wanted to share my information with Lisa and ask her to help us with bringing down Ninna and maybe finding out more about the Bishop, the Sabbat, whatever. But when I tried to tell her that Ninna might be the key to stuff, all she said was that I could always try to get her to our side. No serious replies at all.

Nic sent a text. Told us we should ask the Nosferatu if they could trace who’d sent the text message. Oh, right, people want me dead, too. Nothing new. After what Lisa said, I was beginning to wonder if the threat towards me was even weeded out entirely. Rogier never seemed that big of a threat — to me, anyway. Of course, them being Nosferatu, it could’ve been about Ninna, or the truck incident, or anything else… We just walked in and read the file, after all. Probably everyone in the whole city but me knew about what’s in there.

I don’t like it when others know more about me than me. I don’t like that we have no one to trust, but we can’t take Ninna on alone. It feels like we’ve got no choice but to burn some bridges and chuck information at others first, not knowing if they’ll let us rot in some Sabbat dungeon because they GTFO’d when we needed them.

Volgende sessie: Vrijdag 27 December

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.